سهراب سپهری

سهراب سپهری در ۷ اکتبر ۱۹۲۸ متولد شد. سپهری در کاشان بزرگ شد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نقاشی خواند. او از دهه ۱۳۳۰ شعر منتشر کرد و به‌تدریج به زبانی ساده، تصویری و مراقبه‌ای رسید که با بسیاری از جریان‌های اجتماعی شعر هم‌دوره‌اش تفاوت داشت. شعرهای «صدای پای آب» و «مسافر» و مجموعه «حجم سبز» از آثار مهم او هستند و بعدها در «هشت کتاب» گردآوری شدند. در نقاشی نیز به‌ویژه با منظره‌ها، درختان و ترکیب‌های مینیمال شناخته شد. پیوند میان نگاه شاعرانه و نقاشانه، هویت ویژه‌ای به آثار سپهری داده است. سهراب سپهری در ۲۱ آوریل ۱۹۸۰ درگذشت.