غلامحسین ساعدی

غلامحسین ساعدی در ۱۵ ژانویه ۱۹۳۶ متولد شد. ساعدی در تبریز متولد شد، پزشکی خواند و مدتی به‌عنوان پزشک فعالیت کرد، اما بخش اصلی شهرتش به داستان و نمایشنامه مربوط است. او با نام «گوهر مراد» نیز می‌نوشت و آثاری مانند «عزاداران بیل»، «ترس و لرز» و نمایشنامه‌های متعدد را منتشر کرد. نوشته‌هایش اغلب زندگی طبقات محروم، ترس‌های جمعی، بیماری و فشار اجتماعی را با زبانی واقع‌گرا و گاه سوررئال ترکیب می‌کنند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و افزایش فشار سیاسی، ایران را ترک کرد و سال‌های پایانی عمر را در پاریس گذراند. تأثیر او بر داستان، تئاتر و سینمای موج نوی ایران گسترده بوده است. غلامحسین ساعدی در ۲۳ نوامبر ۱۹۸۵ درگذشت.