بزرگ علوی

بزرگ علوی در ۲ فوریه ۱۹۰۴ متولد شد. علوی در تهران متولد شد و بخشی از تحصیلات خود را در آلمان گذراند. پس از بازگشت به ایران در فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی شرکت کرد و در دهه ۱۳۱۰ به زندان افتاد؛ تجربه‌ای که بعدها در «ورق‌پاره‌های زندان» و آثار دیگرش بازتاب یافت. رمان «چشم‌هایش» با ترکیب روایت عاشقانه و فضای سیاسی، از آثار شاخص ادبیات معاصر فارسی شد. پس از کودتای ۱۳۳۲، علوی سال‌های طولانی در آلمان شرقی زندگی و در دانشگاه به آموزش زبان و ادبیات فارسی کمک کرد. او در کنار داستان‌نویسی، در معرفی ادبیات فارسی به مخاطبان آلمانی‌زبان نیز نقش داشت. بزرگ علوی در ۱۸ فوریه ۱۹۹۷ درگذشت.